Ty dawna domów polskich gościno i chwało! W coś poszła? jakie ciebie igrzysko rozwiało? |
| autor: Kazimierz Brodziński |
A niechaj narodowie wżdy postronni znają Iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają! |
| autor: Mikołaj Rej |
Pewnik filozofii polskiej: tańczę, więc jestem. |
| autor: J. Baudouin de Courtenay |
O Polsko! Póki ty duszę anielską Będziesz więziła w czerepie rubasznym Póty kat będzie rąbał twoje cielsko Póty nie będzie twój miecz zemsty straszny. |
| autor: Juliusz Słowacki |
Może wreszcie teraz Polska zrozumie, że łajdactwa i świętość w jednym stoją domu, także i tutaj, nad Wisłą, jak na całym bożym świecie. |
| autor: Andrzej Szczypiorski |
Polsko! lecz ciebie błyskotkami łudzą; Pawiem narodów byłaś i papugą. |
| autor: Juliusz Słowacki |
A to Polska właśnie. |
| autor: Stanisław Wyspiański |
Polska to jest wielka rzecz, podłość odrzucić precz, wypisać święta sprawę na tarczy, jako ideę, godło i orle skrzydła przyprawić. |
| autor: Stanisław Wyspiański |
